Geschiedenis van de Belgische Club voor Dalmatische honden
De stichtingsvergadering van onze club had plaats in de Taverne BASS, 3 rue des Chartreux te Brussel op 23.02.1962. Onder de aanwezigen noteerden we de namen van de Heer en Mevrouw Vandenberghe, de Heer en Mevrouw Masson, de Heer Fourcault, de Heer en Mevrouw Pierssens, de Heer Urbain. Als voorzitter wordt de Heer Vandenberghe verkozen, als secretaris de Heer Urbain. De heer Masson zal zich in de volgende jaren voornamelijk bezig houden met de uitgifte van het clubnieuws, taak die later door Mevrouw de Ridder verder gezet wordt.
Door de Koninklijke Unie St-Hubertus wordt onze club aanvaard onder het nummer 589. De eerste tentoonstelling, georganiseerd door de club, ging door in 1964 en dit in samenwerking met de Spaniëlclub. Hier waren toen 16 Dalmatische honden aanwezig. Mevrouw Garaix wordt hiervoor als eerste uitgenodigd, maar het is uiteindelijk de Nederlandse Mevrouw Hoogendijk, die deze taak zal uitvoeren. In 1965 worden 21 honden gekeurd, door de Belgische allrounder, de Heer Martinage.
De volgende jaren zal deze taak hoofdzakelijk verder gezet worden door Mevrouw Nancy Van Gelderen - Parker, die zelf als toenmalig fokster van Dalmatische honden, de aangewezen persoon was om een goed fokbeleid te geven.In een brief van 67 vinden we volgende waarschuwingen: 'Oppassen voor': te lichte ogen, slecht gangwerk en te weinig ossatuur. Rond deze tijd dateert eveneens de uitgifte van ons eerste clubinsigne.
We duiken nu even terug de geschiedenis in, en bemerken dat kort na de tweede wereldoorlog, de Heer Jean Foucault kosten noch moeite spaarde, om dank zij verschillende Engelse importen, de fokkerij in gunstige zin te beïnvloeden. Zelf had hij als kennelnaam "Distinction", een naam die hem als persoon ten volle eerde, maar het is vooral door zijn dekreuen dat hij zijn stempel heeft gedrukt op de Belgische fokkerij en voor een groot deel ook de Nederlandse. Eerst kwam Ch Spike of Nutkin, gevolgd door Colonsay Topgallant, gefokt door Miss Macfie. Het zou vooral zijn witbruine import reu Ch Yllyricum Periander, gefokt door Mrs Aldrich Blake, zijn die zijn fokwaarde zou bewijzen. Wie herinnert er zich in Nederland niet, Periander's beroemde zonen: Ch New Era Of High Trees, gefokt door de Heer De Graaf, en Ch Cortois Stone gefokt door de Heer Wories.
Wijlen de heer Coppens, jarenlang tezamen met de Heer Fourcault, vice-voorzitter van de club, zorgde ervoor dat via zijn dekreu, Ch Pax Du Parc Demostheme (Ch New Era of High Trees x Ch. Orpha) er talrijke afstammelingen over gans België verspreid werden. Doordat de Heer Coppens zijn lijn startte met Lumka (Ch. Opha's moeder) en dit een teef met onbekende afstamming was, dienden al deze afstammelingen gedurende vier generaties in het A.L.S.H. boek (annex livre St Hubert) van de K.M.S.H. ingeschreven te worden. Het nadeel hiervan was dat deze honden geen internationale kampioenschappen kunnen gehomologeerd krijgen, wel de nationale kampioenschappen. Hoe vlug dit zijn invloed heeft in de fokkerij toont de catalogus van 73 waarin men bemerkt dat er 27 dalmatiërs ingeschreven zijn met volledige afstamming en maar liefst 30 met onvolledige.
In die periode verschijnen volgende kennelnamen:
"du Coche" van de Heer Vandenberghe
"du Parc Démosthène" van de Heer Coppens
"de la Calinerie" van Y. en J.P. Renaux
"du Clos de Baudrimont" van de Heer Masson
"of Devil Castle" van de Heer Gillis
"du Gros Tienne" van de Heer Vandiest.
Uit Engeland had de Heer Vandenberghe Colonsay Sea Mist ingevoerd, uit Nederland Monica Of Fala Hill, honden die de grondslag legden voor zijn kennel "du Coche". Monica stond ook nog model voor het hoofdinsigne dat nog steeds het briefpapier van onze club siert.
Begin van de jaren '70 worden er verschillende honden geïmporteerd. De Heer Nijskens (kennel van 't Beeldeken) importeerde Ch Tirriemore Commodore (nadien in het bezit van Mevrouw Van Hoorebeke), Greenmount Gracilis, Washakie Chekmate en Ch Delvallie Rain in The Face. (Nadien in het bezit van Mevrouw Culot) De Heer Coppens volgde met Dalati Tobias en Dalati Tywi. De Heer Masson importeerde Berricot Black Watch en Bowsprit Queen's Hussar. De Heer en Mevrouw De Ridder (kennen Irdally) met Delvallie Pieces of Paper, Ch Delvallie Mister Wonderful en Ch Brougham B.M.W. en Ch Brougham Baroness Scarlet. Vooral deze laatste teef, zou naast al haar kampioenstitels ook haar grote waarde en invloed als vererver ten volle bewijzen.
Nieuwe kennelnamen doen hun intrede:
"Irdally's" van de Heer en Mevrouw De Ridder
"Van het Beeldeken" van de Heer Nijskens
"Of Charnic's Haven" van de Heer en Mevrouw Culot
"Chinatown" van de heer Bux wordt nadien gewijzigd in "Dallaxie"
"Van 't Kuykhof" van de Heer Van Kuyk
"Irdally's" Van de Heer en Mevrouw Vandenbosch-Peeters
"Kaki's Smiling" van Mevrouw J. Peirels
"Of Chestley Wood" van de Heer en Mevrouw De Roover.
In de jaren 74-77 krijgt de club haar eerste serieuze moeilijkheden in het bestuur. (welke kynologische club maakt dit niet mee?) - met als direct gevolg dat de Heer Vandenberghe aftreedt, en opgevolgd wordt als voorzitter door de Heer Masson, nadien door de Heer De Coster. Ook het secretariaat wijzigt. De Heren Gillis en Vandiest zijn intussen al verdwenen, en worden opgevolgd door de Heer Charles Claes, nadien door Mevrouw Frieda Vandenbosch-Peeters. Uiteindelijk is het onze huidige voorzitter, de Heer Frans De Ridder, die de voorzittershamer ter hand neemt, taak die tot op heden vervult, bijgestaan door de ondertussen afgetreden secretaresse, Mevrouw Martha Huylebroek-Ongers.
Einde van de jaren '70 wordt vanuit Frankrijk Fanciful I Mister Brown, ingevoerd door Mevrouw van Hoorebeke. Deze hond werd gefokt door Mevrouw Bachelet-Saget. Deze hond behaalde menig kampioenschaptitel, maar bij overlijden van zijn eigenares, Mevrouw Van Hoorebeke, gaat deze hond terug naar zijn geboorteland en wordt hij liefdevol opgenomen in de familie van Mevrouw Dajon.
Latere Engelse importen, die in tegenstelling met de importen begin van de jaren 70 weinig invloed gehad hebben op de fokkerij zijn:
Proud Lady of Peroca van Mevrouw Nicole Culot
Washakie Magic Light en Papard Plum Pie van de Heer en Mevrouw Bux
Dandale Marshmellow van Mevrouw Goethals
Knightstone Black Beauty van de Heer Van Kuyk
Hoewel in de jaren 70 druk geïmporteerd werd in onze Beneluxlanden, werd het aanwezige Engelse fokmateriaal toch niet optimaal onder de aanwezige fokkers uitgewisseld of gebruikt. Een Tsjechische fokker, de Heer Oleg Fintora, deed dit wel. Uit de combinatie Ch Arnoudt van Huis Dalmatho (fokster Mevr. Huisman) en Y'Cream Cake Dell Amena Contrada (fokster Mevr. Kacens) werden verschillende honden geboren, die zowel het Oostblok als onze Westerse landen zullen beïnvloeden en aangetoond hebben wat een goede typeverervers zij zijn. Eén hiervan, CH Fanfan Plumpudding, werd door Mevrouw De Ridder geïmporteerd en heeft zeer sterk de fokkerij begin van de jaren 80 beïnvloed.
Weer verschijnen nieuwe kennelnamen:
"Daldakriste" van de Heer en Mevrouw Franckaert
"Of the Green Garden" van de Heer en Mevrouw Achtergael
"Gracious" van de Heer en Mevrouw Lefèvre-Vanbever
"Divinita's" van Mevrouw Drugmand
"Divinheidy's" van de Heer en Mevrouw Van Keyenbergh
"Domani's" van de Heer en Mevrouw Vangeenberghe
Volgende honden werden nadien geïmporteerd:
Ch Venmore High Society - Knightstone Camelia - Washakie Indina en Buffrey Break Dancer allen ingevoerd door de Heer en Mevrouw Bux.
Momenteel wordt er praktisch niet meer gefokt met A.L.S.H. stamboekdieren. Deze registratie heeft zijn nut bewezen kort na de tweede wereldoorlog, toen tal van documenten vernietigd of verdwenen waren.
Men kan ook niet zeggen dat er veel gefokt wordt met onze honden - dit bewijzen het geringe aantal nesten dat de laatste jaren geboren werd. De Dalmatische hond eens de modehond, na het in omloop brengen van de film "de 101 dalmatiërs" is gelukkig geen modehond meer. Een commercieel ingestelde fokker, heeft het ook al vlug door dat met het fokken van deze honden geen groot geld te verdienen is en verlaat vlug ons ras.
ONCE A DALMATIAN, ALWAYS A DALMATIAN
NL
FR
EN
DE
